اسلینگ هایی که در صعود های ورزشی از آن ها استفاده می شود معمولا بصورت دوخته شوده و در اندازه های 15 یا 20 یا 30سانتی متری مورد استفاده قرار می گیرند. در صورتیکه امتداد رول های کوبیده شده در مسیر در یک خط باشد این اسلینگ ها بخوبی جوابگوی صعود هستند اما در مواقعی خاص بخوص در مسیر های طبیعت سنگنوردان ورزشی احتیاج به حمل اسلینگ های بلند تر دارند. در صورتیکه رول ها در یک امتداد نباشند طناب اصطلاحا شکست پیدا می کند و سر طناب احساس می کند طناب حرکت نمی کند. در صورتیکه حمایتچی اعلام می کند طناب آزاد است . این امر به خاطر زوایای ایجاد شده در راستای طناب است و حتی گاهی به قفل شدن سنگنورد در مسیر و عدم امکان حرکت او منجر می شود. در این شرایط استفاده از یک اسیلنگ بلند شکست طناب را می گیرد و صعود بهتری را عرضه می دارد. این امر بخصوص در لبه کلاهک نمود بارز تری دارد اگر در لبه کلاهک از یک اسلینگ کوتاه استفاده شود و صعود کننده پاندول شود ممکن است اسلینگ به سنگ کوبیده شود و صدمه ببیند. البته اکثر سنگنوردان در صعوهای ورزشی علاقه ای به آویزان کردن اسلینگ های بلند به صندلی خود ندارند برای کوتاه کردن طول اسینگ های بلند می توان مطابق شکل عمل کرد.به همراه داشتن اسینگ های بلند در حین صعود مزایای دیگری مانند امکان تنظیم بازو های یک کارگاه صعود – راحتی حرکت در مسیر های کلاهکی –و ... را نیز در بر دارد
