مجسم کنید در مسیرتان یک کلاهک وجود دارد. بسرعت یک فرند در شکاف زیر آن کار می گذارید از کلاهک عبور می کنید. . مسیر بالای کلاهک چندان آسان نیست پاندول می شوید و در کمال ناباوری می بینید فرند شما در شکاف باقی مانده اما تسمه اسلینگ شما پاره شده است .....
سنگنوردان معمولا به قدرت و استحکام لوازم صعود از طناب گرفته تا کارابین کیل ها و فرنده و .... اطمینان کورکورانه ای دارند. این اطمینان هم بخاطر استاندارد بودن این ابزار است اما آیا این لوازم همیشه در شرایط استاندارد قرار دارند؟ عمر ابزار مورد استفاده در صعود های فنی از زمانی آن ها در کارخانه تولید می شوند آغاز می گردد. بازبینی منظم ابزار قبل از هر صعود درست کردن شناسنامه برای آن ها هر چند ممکن است کمی وقت گیر باشد اما در برابر ایمنی که به کار می دهد بسیار ارزنده است. سخت افزار ها مانند کارابین – فرند – کیل میخ و ...... ( لوازم فلزی ) معمولا تا وقتی که اثرات قابل مشاهده آسیب فیزیکی نظیر ترک – فرو رفتگی یا عدم چرخش ( در قسمت های متحرک) بر روی آن ها دیده نشود قابل اطمینان هستند اما این امرباعث نی شود از توجه دقیق به اجزای آن ها خودداری کنیم . حد اقل هر شش ماه یکبار نمام ابزار فلزی خود را با دقت بازبینی کنید. پین های اتصال زبانه کارابین –نباید شل شده باشند. اگر زبانه بخوبی بسته نمی شود شاید محور کارابین خم شده . آن را چک کنید . در غیر اینصورت چند قطره روان کننده به مفصل های کارابین بزنید.گرد و خاک شکاف ها دشمن شماره یا فرند ها محسوب می شوند. قسمت لغزان فرند هنگام کشیده شده دسته اش باید بخوبی بازی کند. گرد و خاک بمرور باعت کاهش این دامنه حرکتی می شود. سیم بکسل محمور فرند هم نباید زده دار باشد. الیاف فلزی ه این رشته را می سازنند به مرور زمان در سایش در برابرسنگ ها فرسود و گسسته می شوند . در صورت مشاهده چنین علامتی فرند را باز نشسته کنید. این امر برای کیل ها نیز صادق است . اگر یک یا دو رشته از محور زده دار شد می توان آن را با سیم چین کوتاه کرد و باز در صورت صلاح دید از آن بهره گرفت اما بهتر است از چنین ابزاری استفاده نشود. طناب : در صورن مشاده هر گونه زدگی بخصوص زده گی هایی که هسته طناب مشخص می شود طناب را بازنشته کنید. کم شده خاصیت کشسانی نیز یکی دیگر از علائم خطرناکی است که باید به آن توجه داشت. طناب نباید در مجاورت بنزین و شوینده های شیمیایی قرار گیرد.طناب را برای واری در دست خود بگیرید و سانت به سانت آن را لمس کنید. اگر در بخش هاای احساس کردی طناب تخت شده آن بخش را بررسی کنید.این تخت شدگی باعث کم شدن عمر مفید طناب م شود.عمر مفید طناب برای استفاده را که کمپانی تولید کننده آن معین نموده را در نظر بگیرید. معمولا این عمر در صورت استفاده مدام یکسال - استفاده در هر هفته دو تا سه سال است در هر حال از طنابی که بیشتر از پنج سال از تاریخ تولید آن گذشته نباید استفاده کرد. تسمه ها و اسلینگ ها هم مانند طناب بمرور مقاومت خود را از دست می دهند. عوامل ی مانند سایش بر روی سنگ – اشعه یو وی – تحمل سقوط همه و همه باعت استهلاک این لوازم می شوند. الینگ های دوخنه شده را بخوص در بخش دوخت شده واررسی کنید. صندلی: این وسیله از مواد بسیار مقاومی ساخته شده اما همواره بخشی که طناب به آن گرده زده می شود را بررسی کنید. سایش طناب می تواند در این قسمت باعث جمع شده گی و کم شده مقاومت گردد. به توصیه کمپانی سازنده برای تحمل تعداد سقوط توجه کنید.کارابین تنها در حالتی بخوبی عمل می کند که دهانه آن بخوبی چفت شده باشد. مکانیسم پین – فنر را همیشه بررسی کنید. اگر از اسلینگ هل برای صعود های وزرشی استفاده می کنید . همیشه یک کارابین مشخص اسلینگ را به رول بیندازید . چون بمرور زمان بر بخشی از کارابین که با رول در تماس است کمی شیار بوجود می آید و اگر طناب در روی این شیار بیفتد سطح تماس طناب با کارابین نا همگن می شود! ابزار حمایتی و فرود به مرور زمان لبه های آن ساییده و نوک تیزمی شود . حتما مواظب این اتفاق باشید. کلاه ایمنی . هیچ کلاهی برای همه عمر نیست .بیاد داشته باشید کلاه ها از پلاستیک ساخته می شوند و عمری بین پنج تا شش سال دارند. اگر قبل از این مدت شیار ها و ترک های قابل رویت عمقی بر روی آن دیدید کلاه را جایگزین کنید و مطمئن باشید آنچه را کلاه قرار است حفظ کند از خود کلاه مهم تر است!!!
