چـــــــــــــــی گـــــــــــفـــــــــــــــــتــــــــــــــــــــــی ؟ این جمله ای است که همواره و بارها بر روی مسیر های بلند بین نفرات یک کرده تکرار می شود . باد – حالت مسیر – بعد مسافت ارتباط بین نفرات کرده صعود را دچار مشکل می کند بخصوص که در اکثر دیواره ها بعد از چند متر صعود صعود کننده از دید حمایتچی دور می شود. اشتباه در درک کلمات می تواند به حادثه خطر ناکی منجر شود. فرض کنید صعود کننده به کارگاه بالا رسیده و اعلام می کند: حمایت آزاد و حمایت چی به جای آن حمایت آماده را بشنود!!! و خود را از حمایت آزاد کند و ...... طبیعتا هر چقدر نفرات سعی در بلند داد زدن داشته باشند در صورت مساعد نبودن وضعیت هوا یا باد یا بوران کار ارتباط گیری سخت می شود. برای پرهیز از این حالت استفاده از کلمات قرار دادی در تمامی کتاب ها و کلاس های آموزش توصیه شده ولی اگر صدا به هیچ عنوان گویا نبود چه باید کرد؟ در این حالت بگذارید طناب با شما سخن بگوید. با کشیدن قراردادی طناب می توان بخوبی منظور را به نفر دوم منتقل کرد. فرضا سه بار کشیدن یعنی به کارگاه رسیده ام . حمایت آزاد دوبار کشش یعنی صعود کن . در حالنی که نفرات مشفول فرود هستند وقتی نفر به کارگاه پایین رسید و خود کاملا از طناب جداد کرد می نواند به سراندن و کمی بالا و پایین کشیدن طناب به نفرات خود بفماند که فرود بیایند.. نکته مهم چک کردن علائم قبل از صعود و دقت در حین کار است
